Mijn begeleiding richt zich met name op de mensen die vastlopen in het leven en die tijdelijk ondersteuning en begeleiding nodig hebben om weer verder te kunnen. Mijn begeleiding richt zich op de mensen die beseffen dat er iets moet gebeuren, omdat ze zo niet verder komen. Het vergt veel lef en moed om het leven, met alles wat er is,  “aan te kijken” en “aan te nemen”. Wanneer je een ingrijpende gebeurtenis meemaakt, word je overspoeld door een wirwar aan gevoelens. De vaste grond wordt onder je voeten vandaan gemaaid. Je hebt het idee dat het nooit meer goed komt, dat je ervaart dat je moeite hebt om de draad van het leven weer op te pakken. Je ziet geen uitweg. Je weet niet hoe je moet dealen met de overweldigende gebeurtenis. Wanneer dit plaatsvindt op hele jonge leeftijd bijvoorbeeld, is het onmogelijk om hiermee “te dealen”. Er treedt vaak een overlevingsmechanisme in werking en diverse overlevingsstrategieën helpen je om niet “kopje onder te gaan”. Er zijn vele vermijding- en aanpassingmechanismen om te kunnen “overleven”. Wanneer je in het hier in nu dan weer te maken krijgt met een grote gebeurtenis of verliessituatie, laten deze mechanismen – zonder dat je hier vaak bewust van bent -  zich weer zien. 

Er zijn vele grote gebeurtenissen op te noemen, ik beperk me tot een aantal voorbeelden zonder al die andere grote en ingrijpende gebeurtenissen en verliessituaties te kort te willen doen. Wanneer je geliefde is overleden, je je kind hebt verloren, afscheid hebt moeten nemen van een naast familielid, raak je helemaal uit balans.  Ook kun je het gemis en het verdriet voelen als je geliefde er nog wel is, maar door bijvoorbeeld een ernstige ziekte niet meer zoals vroeger kan functioneren of zelfs zo veranderd is dat je hem/ haar haast niet meer herkent ..…. Een scheiding kan er de oorzaak van zijn dat je helemaal de weg kwijt raakt.  Ook andere indrukwekkende grote gebeurtenissen en impactvolle situaties kunnen reden zijn om ondersteuning en begeleiding te vragen. Denk bijvoorbeeld aan; een kinderwens die nooit is uitgekomen, het missen van je biologische ouders wanneer je in een pleeggezin opgroeit. Het verliezen van een werkplek waar je je met hart en ziel aan verbonden hebt.

Het gaat om verdriet, om eenzaamheid, om jezelf niet meer herkennen, om verlangens en dromen die niet uitgekomen zijn. Je krijgt te maken met rouw.  Rouwen is hard werken en vraagt veel energie van je en het aanspreken van je veerkracht. De wereld om je heen verandert vaak niet, maar jij bent niet meer dezelfde als voorheen. Je moet je aanpassen aan een andere en nieuwe werkelijkheid. Dat is heel ingrijpend en vraagt om een liefdevolle bedding en veel begrip van de mensen om je heen. Ik wil graag een stukje met je meelopen op jouw tocht door het land van rouw. Het land van rouw, waar je vaak ongewild in terecht bent gekomen en waar je geen route, TomTom of handleiding voor krijgt. Ik wil je graag begeleiden op de moeilijke en verdrietige tocht en je ondersteunen op de momenten wanneer je dat nodig hebt, wanneer je de weg even kwijt bent geraakt.